Door de straat beneden glijden dure auto’s die worden beschenen door ouderwetse straatlantaarns. Als je niet beter wist, zouden dit ook de jaren zestig kunnen zijn. Dat is het aardige van Brussel, de tijdloosheid, men loopt hier niet op de zaken vooruit, eerder achteruit, zou ik zeggen. Vergane glorie die nog smeult. Een stad met wat allure gunt zichzelf een stadsdichter. Stijn Vranken bezet die plaats nu in Antwerpen. Maar waarom gunnen we onszelf ook geen stadsschrijvers  ? Het één-programma Iedereen Beroemd mag dan wel die rol spelen op televisie, er zou meer moeten gebeuren met het gedrukte woord. Een mooi initiatief zijn de Brusselse kortverhalen in Brussel Deze Week. Als Brusselaar prijs ik me gelukkig dat Marc Didden er is. Hij laat weinig…