Ik ben met vakantie. Geen zomervakantie. Italy in spring omdat één van onze vrienden hier verjaart. Ik heb het kantoor in volle drukte verlaten en zal in volle drukte terugkeren. Maar soms is even afstand nemen goed omdat het alles in het juiste perspectief plaatst. Reizen is niet meer als voorheen, bedacht ik gisteren. Destijds creëerde afstand vervreemding. Met elke kilometer dat je verder van huis ging, liet je hebben en houden achter. Je leerde andere volkeren, culturen en landen kennen en je stuurde een kaartje. Daarvoor moest je zelfs op zoek naar een postzegel. Van die postzegels had je er altijd te weinig of te veel. En thuis kon je die weer niet meer gebruiken. Mensen sturen vandaag geen kaartjes meer. Dat komt…