Ik lees graag. Ik lees veel. Ik lees alles. Kort door de bocht : lezen is m’n leven. Enkel poëzie vind ik moeilijk te verteren. Alleen al dat woord, poëzie. Niet dat ik niet van gedichten hou, maar 95 % van die schrijfsels gaan aan mij voorbij. Die overige 5 % daarentegen kunnen me wel eens uit m’n lood slaan. Van “Funeral blues” van W.H. Auden ga ik janken. En “Kinder-lyck” van Joost van den Vondel brengt me dichter bij de hemel. Kevin is een collega, een buurman, een vriend en de beste vriend van Boris & Jeltsin. En Kevin schrijft gedichten. Hij schreef intussen een tiental gedichten en het leeuwendeel ervan sloeg me met verstomming. Zoals ik al zei, ik kan gedichten moeilijk…