facebook off

Ik heb deze week de stekker uit Facebook getrokken. Pieter hield net nog een pleidooi over de voordelen van Facebook en werd daarin in tal van reacties op die post gesteund. De discussie gaat vooral over het risico op het nalaten van sporen. Dat je traceerbaar bent en dat werkgevers en diets meer kunnen meelezen. Ik maak me geen zorgen over de sporen die ik nalaat. Ik vind het trouwens jammer dat ik al die sporen niet op één hard schijfje kan schrijven. Het is het mooiste wat ik ooit vriend en vijand kan nalaten. Veel beter dan een urne. Ja, toch ?

Neen, het gaat me om het feit dat alles open-en-bloot moet zijn. Als ik een fictiescenario lees met als titel ‘Goesting’ en dan op Facebook meldt dat ‘Jean Philip goesting heeft’ dan moet god en klein pierke daar een mening over hebben. Uiteraard ik schrijf dat net met een knipoog, maar de ernst waarmee men me (of mijn omgeving) daarover aanspreekt … Just kidding.

Facebook is als leven in een glazen huis. Wat ik doe, zeg, lees en waar ik naartoe ga, … het hangt ad valvas. Maar soms – en tegenwoordig vaker –  heb ik goesting (sorry : zin) om de rolluiken dicht te doen.

Maar wat ik uiteindelijk het meest gênant vond is dat ik vragen ging stellen over het privé leven van anderen. Dat ik vaststelde dat Dries en ik vrienden gemeen hadden waarvan ik het niet wist ‘Hé, Dries, ik wist niet dat je Steven ook kende’. En dat ik aan Raf vroeg of hij zich had geamuseerd op het feestje van Ward wiens foto’s ik op het web had gezien. En dat terwijl Raf uitgerekend géén Facebook heeft. Het moment dat ik Raf de vraag stelde, wist ik dat ik te ver ging.

Dus Facebook ging dicht. Ovenverwijld. In een bui. Maar de beslissing was juist. Zullen al die ‘vrienden’ me nu laten vallen ? M’n vrienden weten waar ik woon. Wip binnen !

7 reacties op “facebook off”

  1. Ik weet u wonen. De volgende keer dat we in de buurt zijn…

  2. Ik lees net op de webstek van de Nederlandse Telegraaf een nieuwe trend beschreven : avontuur, social networking, sportainment en immersive (online) living in één. Past perfect bij je (weloverwogen) beslissing je Facebook-luw te gedragen :

    Feestgangers hebben weer een manier gevonden om los te gaan. Via Google Earth sporen ze huizen met zwembaden op en als de huiseigenaren weg zijn nemen ze een duik.

    Als de locatie eenmaal bepaald dan gebruiken de jongeren sociale netwerken als Facebook om af te spreken.

    De politie in Engeland heeft al veel klachten ontvangen van mensen die dronken jongeren en bierblikken in hun tuin en zwembad aantroffen nadat ze thuiskwamen van hun werk.

    Een van de groepen schept op het internet op over de feesten die ze op deze manier hebben gehouden.

    Een regel voor de gasten is dat ze er hip uit moeten zien. Geadviseerd wordt om een fiets mee te nemen om te kunnen ontsnappen als de eigenaar thuiskomt.

    Zwembadeigenaren zijn ondertussen bang dat meer jongeren deze trend volgen, helemaal met de zomervakantie voor de deur, schrijft de Daily Mail.

    Sociale netwerksites hebben al eerder gezorgd voor uit de hand gelopen feesten waarbij ineens honderden jongeren kwamen opdraven.

  3. Dries (of niet) Avatar
    Dries (of niet)

    JP

    ben je nu naïef, of speel je dat? Ik denk dat je intelligent genoeg bent om te weten wat het is om zaken te posten op Facebook, of eender waar, onder je eigen naam. Als professioneel blogger (dat zijn toch mensen met een aan het waanzinnige grenzende exhibitionisme, las ik ergens) weet je toch dat je ofwel je hele leven deelt (liefste dagboek) of delen daarvan, of alles verzint (nog niet gelezen, maar lijkt een straffe insteek voor een fictiescript). En over rolluiken gesproken, daarover gaf prof. Vermeersch me ooit naar aanleiding van de start van Big Brother in Vlaanderen, de volgende quote: “als je in een straat wandelt, ’s nachts, en alle rolluiken zijn naar beneden, behalve op 1 plaats, wel dat is het raam waardoor iedereen zal binnengluren, het is “des menschen”, maar niet alles wat “des menschen” is, moeten we op tv gooien, en om dit verder te nemen, niet alles wat we meemaken in ons leven, moeten we delen met andere mensen, het is een keuze, eentje met gevolgen.

  4. Dries (de echte),

    Mooie vergelijking. Ik ben exhibitionistisch, iedereen toch. Maar daarom hoef ik nog niet naar elk naaktstrand te gaan. Ik geef mezelf (een beetje ?) bloot in mijn blog, maar soms wil ik in m’n eentje naakt rondlopen. Facebook moet er dan niet bovenop zitten.

    JP (de echte ?)

  5. ik heb de facebook hype aan me laten voorbijgaan, tot kort, gewoon m’n naam, men website en m’n emailadres…
    zo kunne mensen me vinden. maar al dat gedoe om alles publiek te maken, zei en zegt me niets.
    ik kan je keuze begrijpen

  6. Ik spendeer liever tijd aan het leven zelf ipv content te maken over mijn leven. Vrienden kunnen binnenspringen, gsm’en, mailen, en ik gebruik linkedin om professionele contacten bij te houden. Ik vind die hypes iets teveel ‘the medium is the message’. En wat mij betreft iets teveel media om overal tijd aan te spenderen.

    Tekenend dus en vooral begrijpelijk dat een actieve blogger toch zijn facebook sluit.

  7. […] En verontruste stemmen verzuchten: als je er niet bij bent, ben je niet hip. Maar durf te kiezen: Facebook off, blogde de netmanager van één in juni 2008. En nog dwingender klinkt de boodschap van algemeen […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: