de richard meier van de renaissance

ara pacis santa maria

In de jaren ’90 riep de beroemde Amerikaanse architectuurcriticus Richard S. Levine het Italiaanse Todi uit tot meest duurzame stad omwille van de urbanistische verhoudingen en het feit dat de stad zich gedurende haar geschiedenis steeds heeft heruitgevonden. Daarop bombardeerde de Italiaanse pers Todi meteen als “la città piu vivibile del mondo”.

Ik kwam tijdens m’n vakantie in Todi terecht. Levine wist goed waarover hij het had. Drie muren (een middeleeuwse, een Romeinse en een Etruskische) beschermen het centraal gelegen Piazza del Popolo, een van de meest pittoreske pleinen van Italië.  Dat vele regisseurs deze plek als filmdecor gebruikten hoeft niet te verbazen.

Maar ik was er vooral omdat buiten de muren de schitterende renaissancekerk Santa Maria della Consolazione staat,   één van de belangrijkste bouwwerken van Umbrië. De kerk wordt aan Donato Bramante toegeschreven. Hij was de Richard Meier van zijn tijd. In deze kerk is de kiem aanwezig van de Sint-Pietersbasiliek  in Rome: een geheel volgens de renaissanceprincipes ontworpen centraalbouw, afgedekt door een geweldige koepel.  Het gebruik van eenvoudige volumes zorgt ervoor dat het interieur helder is en onmiddellijk te bevatten. Architectuur op mensenmaat dus.  De architecten van de renaissance waren er ontzettend bedreven in.

Tijdens dezelfde vakantie was ik ook in Rome en bezocht er de Romeinse Ara Pacis Augustae en zijn nieuwe behuizing, ontworpen door de visionaire architect Richard Meier. Ook hier een duidelijk gestructureerde en geordende ruimte en overvloedig invallend buitenlicht. Het is een van de zeldzame voorbeelden van moderne architectuur in Rome en bij de Romeinen dus zeer omstreden. 500 jaar geleden was het ontwerp van de Santa Maria in Todi even vernieuwend en gecontesteerd. De geschiedenis herhaalt zich. Ook die van de architectuur.

Eén reactie op “de richard meier van de renaissance”

  1. Het ‘benzinestation’ zoals sommige Romeinen de nieuwe huls rond de Ara Pacis weleens omschrijven is inderdaad bij heel wat mensen omstreden. Maar dat komt omdat het project zich in de historische binnenstad bevindt. Veel burgers vinden dat een slecht idee. Onder de vorige burgemeester Walter Veltroni zijn naast de Ara Pacis-behuizing verscheidene zeer knappe en moderne projecten in gang gezet (bv. La Nuvola in de EUR-wijk (Massimiliano Fuksas), de Nuova Mercato di Testaccio of het MAXXI-museum (Zaha Hadid), het nieuwe stadskantoor,… om er slechts enkele te noemen. Deze situeren zich echter allemaal (eventjes) buiten de kernstad en daar hebben veel minder mensen problemen mee. Er beweegt dus wel iets in Rome. Voor het overige kan ik het alleen maar eens zijn met uw stelling: De geschiedenis herhaalt zich!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: