het lezen is dood, lang leve het lezen

Lezen, het werkwoord dekt niet langer de volle lading. Wie leest nog ? Of beter, wat bedoelen we eigenlijk met “lezen” ?

Soms vraag ik me af, zo’n kerel als Pieter leest die wel eens ? En als hij leest, is dat dan een boek ? We praten daar wel eens over, en het stemt ons allebei tot nadenken. Vandaag besef ik, meer dan ooit, dat het werkwoord ‘lezen’ spraakverwarring oproept. Probeer het en defineer voor jezelf even wat lezen is.

Je kan de de tijd of de evolutie niet tegenhouden. Kijk maar hoe het de krant vergaan is. Van volle tekstpagina’s naar een combinatie van gedrukte woorden & beelden. De Standaard offert vandaag al twee volle pagina’s tekst op voor één beeld. Mooi vind ik dat.

Met de komst van de iPad en andere tablets krijgt dat lezen beslist nog een andere invulling. Ik ben er van overtuigd dat mensen het pure woord-voor-woord-lezen zullen afleren. Op zich is dat niet erg, want wat ik probeer diets te maken in woord & beeld is dat de toekomst aan de rechterbreiners is. Maar hoezeer ik ook een fan ben van het rechterbrein, dat linkerbrein moeten we blijven trainen. Een kanjer van 300 bladzijden doorworstelen, moet kunnen. Moet je desnoods leren. Gelukkig werken auteurs als Dan Brown dat in de hand ?

De beleving is nieuw, dus moeten we op zoek naar een nieuwe woordenschat. Elidesc geeft alvast een aanzet. Action reading is ook een nieuwe trend én een nieuw woord.

5 reacties op “het lezen is dood, lang leve het lezen”

  1. Ik lees heel erg veel. Helaas weinig boeken en zelfs nauwelijks nog kranten.

    Ik lees veel nieuwssites, zoals De Standaard en De Redactie. Helaas hebben deze niet dezelfde rijkdom als de papieren krant of Het Journaal. Ik wil regelmatig updates, verdere verdieping, meer toegankelijke functionaliteit en beter media integratie. Ook de hamburgercultuur met onnozel nieuws bij De Standaard stoort mij.

    Daarnaast lees ik heel veel sites & blogs voor mijn job. Rapporten, presentaties, documenten, etc. Informatie verwerken (vaak text) en produceren (vaak text) is mijn werk. Daarom dat ik ’s avonds thuis vooral ondertitels van Amerikaanse series lees en geen boeken. Vaak gecombineerd met smartphone, laptop of babbelen met de vrouw naast mij.

    En ik lees veel social. Heel erg veel. Facebook, twitter en blogs. Fotosites van fotografen, tweets vanuit mijn bed, mails in de auto. De ‘amateur’ produceert het meeste van de door mij gelezen content. Mijn ‘peer’. Soms beklaag ik mij dat er zoveel rommel tussen zit en dat ik beter iets deftig zou lezen. Maar het lezen van updates en instant converseren is verslavend en het is snack sized reading.

    Zoals eerder gezegd: ik kan niet meer lezen. Mijn werk speelt zich achter de computer af en daardoor ben ik verslaafd aan de update cultuur. Nieuwe mails, nieuwe berichten, nieuwe tweets, … Het meest geniet ik van goede presentaties die door goed gebruik van text & beeld snel veel ideeën communiceren. En voorzien zijn van de interactieve toeters en bellers…

    Want geef toe, je leest een boek, maar een boek leest jou niet.

  2. Aja. Het gebrek aan emotionele diepgang door het niet lezen van boeken vang ik op met praten. Goede gesprekken met lekker eten. En dan bedenk ik zelf het verhaal er achter.

  3. @Pietel Toch boeiend om zien hoe nieuwe “leesplatformen” en een “update cultuur” ons anders leren denken. Geef toe, we moeten andere werkwoorden vinden dan “lezen” en “kijken”, want “leeskijken” is een nieuwe competentie. Als ik me niet vergis is daar recent zelfs een boek over geschreven.

  4. @JP Zeker waar. Ik vind ‘fragmentarisch’ lezen of ‘power reading’ ok niet slecht. Romans lezen is één doe je niet om informatie te verwerken, maar om in mee te leven. Nieuws lezen is wat anders, zeker om multimediale platformen.

    Een goed werkwoord moet er inderdaad komen, want scannen, skimmen, etc volstaan niet.

  5. Als een goede, zichzelf-respecterende millennial heb ik vanzelfsprekend ook de aandachtsspanne van een goudvis. Bijgevolg heb ik het er af en toe ook wel eens moeilijk mee lang genoeg te blijven stilzitten om een boek uit te lezen.

    Desalniettemin vind ik uw prognose dat we het woord-voor-woord lezen zullen afleren een tikkeltje beangstigend.
    (Een tikkeltje overdreven ook misschien. Al kan dat ijdele hoop zijn.)

    Ik bedoel maar, literatuur/ons leesgedrag heeft de radio overleefd. En dan de tv. Waarom zou het Internet en de ADHD-cultuur die er bij komt anders moeten zijn?

    Niet dat ik u ongelijk over het kijklezen/skimmen/scannen. Mijn hersenen functioneren momenteel ook met de instelling “PC-scherm: skimmen; Papier: lezen.”

    Maar da’s dan weer slecht nieuws voor bloggers, natuurlijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: