Als ik de overgang van mijn onbezonnen jeugd naar mijn junior professionele carrière zou moeten vatten in een cluster aan woorden, dan zou dit er vast als volgt uitzien : Gistel – Oostende – Brugge – Gent – Brussel, VRT, Radio 2 West-Vlaanderen, Golfbreker, Andromeda hotel, Thermae Palace hotel, de kusttram, visrecepten, Mark Lefever, Jessie De Caluwe, Ingrid Jacxsens, …. Een doordeweeks algoritme zou niet veel meer nodig hebben om daar ook Lucy Loes aan toe te voegen.

Lucy was een charme zangeres uit Oostende, alwaar ze zowaar een diva was. The local Beyonce ! Als redacteur bij Radio 2 Golfbreker heb ik ze een paar keer ontmoet en wellicht ook geïnterviewd. Ik zou mijn vrienden bij de VRT moeten vragen om het archief erop na te pluizen. Ik doe bijwijlen een poging om haar liedjes nog wat te zingen, teneinde mijn Oostends, al ben ik dan van naburig Gistel, toch nog wat te onderhouden. Ik heb mijn persoonlijke zeekapiting Filip intussen zover gekregen dat hij een paar lijntjes kan meezingen.

Ze mag dan misschien niet zoveel hits als Beyonce hebben, maar ze staat op Spotify. Voor wie dit levenslied vol wijsheid wil beluisteren : https://open.spotify.com/track/07eieofrSEgMRutmubAPkQ?si=8b42cca292894742

Huisleraar Jozef Simons met twee van zijn leerlingen. Raymond (links) en Joseph (rechts) de Brouckhoven de Bergeyck. By Kasteel de Lovie, Poperinge.

Deze zomer hadden Filip en ik het voorrecht om het Kunstenfestival Watou 2021 te bezoeken met Chantal Pattyn, als één van de curatoren als onze gids. Samen met Peter Verhelst, heeft Chantal een fantastische selectie gemaakt. En ze waren zo slim om een aantal nieuwe locaties toe te voegen. Zoals het Domein De Lovie, in Poperinge dat een paar honderd kinderen, jongeren en volwassenen met een verstandelijk handicap in de ruime Westhoek opvangt. Het was een gesloten domein, maar zoals de communicatieverantwoordelijke ons uitlegde, de nieuwe directeur wilde het openen. Kunst vond daar terecht zijn plaats. En het was superfijn om af en toe een van de bewoners van het domein te hebben, die het discours van Chantal aanvulden.

Het domein herbergt nu ook een zomerbar, dus moesten Filip en ik daar nog een picon-vin-blanc drinken, vooraleer de aftocht naar Brussel in te gaan. De bar verkocht ook wat postcards. Ik was meteen verkocht voor deze met m’n heldin Lucy Loes. Ze moest het weten, haar liedjestekst op een postcard, en ik die erover blog …