de kijkers zijn (te) oud

Het medianajaar werd aangekondigd als woelig. En woelig is het. Alle omroepen hebben de afgelopen maanden nagedacht over hun roots & focus en het beslag daarvan zie je momenteel op televisie. Ook binnen VRT hebben we één en ander terug op scherp gezet. Zeker vanuit Eén, omdat precies die zender onder vuur kwam te liggen. Dat creëert een scherpte en een nieuwe dynamiek. We werden daartoe ook verplicht. Sinds Woestijnvis meer dan een jaar geleden aankondigde om met een eigen zender te starten, met programma’s die een sterk Eén-dna hebben, werd de huishouding bij Eén grondig dooreen geschud. Dat hield tal van risico’s in (of zelfs : dat houdt tal van risico’s in) maar het schept ook tal van opportuniteiten. Programma’s als Iedereen Beroemd en Cafe Corsari zouden nooit gemaakt zijn als er bij Eén niet een eind was gekomen aan Man Bijt Hond en De Laatste Show.

Maar dat is niet wat ik wilde schrijven. De afgelopen maanden ben ik me gaan verdiepen in de VVA’s. De verantwoordelijken voor aankoop zijn dat. Men spreekt van de VVA’s 18-44 of VVA’s 18-54. De advertentiemarkt gaat er immers van uit dat iemand binnen het gezin verantwoordelijk is voor de aankopen. Die persoon wordt geviseerd. En de VVA’s in de leeftijdscategorie 18-44/54 zijn voor de bedrijven het interessants. Een commerciële zender maakt dus programma’s die op die doelgroep zijn afgestemd. Al wie ouder is dan respectievelijk 45+ of 55+ is van geen tel.

Eén wil er altijd zijn en voor iedereen. We willen met andere woorden geen enkele groep uitsluiten. Feit is wel dat in volume (of absolute cijfers zoals we dat noemen in het vak) de ouderen veel talrijker zijn. Je hebt die curve nog wel gezien : er zijn in verhouding veel meer ouderen, dan jongeren. De uitdaging binnen een openbare omroep is om iedereen in verhouding evenzeer te bereiken zonder dat bepaalde doelgroepen onder- of oververtegenwoordigd zijn.

Maar zie mezelf nu. Ik val bij de commerciële zenders deels al buiten de doelgroep. Ik ben 47 jaar. Binnen een paar maanden word ik 48. En de 50 wenkt. Maar ik ben meer dan ooit gedreven. Ik leef aan een hels tempo. Jong grut van 24 jaar kan me amper of soms helemaal niet volgen. En nu de leningen bijna afbetaald zijn kan ik me één en ander permitteren. Dat kon ik pakweg 10 of 20 jaar geleden veel minder.

Ik heb daar met mensen uit de reclamesector de afgelopen maanden vaak over doorgeboomd en zowat iedereen is het met me eens : dit is een redenering die moeilijk vol te houden is. Maar er is niemand die schakelt. Niet langs de kant van de bedrijven, niet langs de kant van de reclamesector en dus kan een commerciële zender niet anders dan volgen.

Gelukkig moet ik me daar geen zorgen over maken. Ik maak met plezier televisie voor iedereen. Zo bekijk ik het : ik serveer  een maaltijd waar iedereen met genoegen van eet : grootmoeder die houdt van stoofvlees met frietjes, mijn neef die de Italiaanse keuken adoreert, het jonge grut dat dweept met sushi’s, mijn lief die zweert bij een gezonde keuken en die tante die sinds ze in Griekenland was mezze eet. Zo’n maaltijd koken is complex. Het betekent (hard) zoeken naar de juiste recepten maar het wemelt van sous chefs die mijn keuken als geen ander beheersen.

Aan al diegenen die met me in de keuken staan, inclusief Jeroen Meus, dankjewel !

3 reacties op “de kijkers zijn (te) oud”

  1. je zegt het zelf: oppassen geblazen, want 50 zijn wil nog niet zeggen dat je dement bent en niets meer wil bijleren, opsteken, geinspireerd geraken of andere manieren van denken, leven of visies wil horen. Als de ‘oudere’ mens de doelgroep van tv is, moet die misschien niet te veel onderschat worden.
    Succes! x

  2. Linda Van Crombruggen Avatar
    Linda Van Crombruggen

    Om het op zijn Darwins te zeggen: “niet de sterkste of de slimste overleeft, maar wel diegene die het beste met veranderingen omgaat.” Niet alleen Eén, maar heel de VRT is daar goed mee bezig.

  3. Geert Vermeersch Avatar
    Geert Vermeersch

    Ik heb die redenering van de advertentiemarkt ook altijd vreemd gevonden. Als ik al die jonge mensen zie die pakweg tussen hun 25 en 45 proberen een gezin te stichten, een woning te verwerven en hun job te behouden, dan zie ik enorm veel stress en geschraap om uit de kosten te geraken. Toevallig zijn al die stappen bij mij veel trager gebeurd (en de kosten dus meer gespreid). Ik ben nu 51 en zie veel leeftijdsgenoten en ouder die ondertussen al volwassen kinderen hebben (soms bijna het huis uit), ontzettend veel consumeren: Twee auto’s, motorfiets, alle digitale gadgets van tegenwoordig, de Kilimanjaro beklimmen, citytrips, enz… Het kan blijkbaar allemaal, alleen zien de marketeers het dus inderdaad niet. Vreemd, heel vreemd.

Laat een reactie achter op geert verbruggen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: